السيد اليزدي ( مترجم : القمي )

28

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )

يا آن هفته گنه كار است ( مسألة 8 ) كسيكه قادر بر كسب باشد ومشغول شود بطلب علم كه مانع از كسب باشد جايز است زكاة بگيرد در صورتيكه طلب علم بر أو واجب عيني باشد يا واجب كفائي باشد وهم چنين در صورتيكه تعلم آن مستحب باشد مثل ياد گرفتن فروع فقهية باجتهاد يا بتقليد بخلاف علوميكه ياد گرفتن ان نه واجب باشد ونه مستحب مثل علم فلسفه ونجوم ورياضى وعروض وهم چنين علوم ادبيه براي كسيكه نخواهد فقه بخواند كه جايز نيست بانكه مشغول مىشود زكاة بگيرد ( مسألة 9 ) كسيكه نداند دارائي أو بقدر كفايت سالش هست يا نه وسابقا بقدر كفايت داشته جايز نيست زكاة بگيرد واگر سابقا فقير بوده جايز است بگيرد ( مسألة 10 ) كسيكه ادعاى فقر كند وصدق يا كذب أو معلوم شود بمقتضاى آن عمل كنند واگر هيچ كدام معلوم نشود وپيشتر فقير بوده بمجرد ادعا بدون قسم مىتوان زكاة باو داد واگر پيشتر غنى بوده يا آنكه حالت سابقه معلوم نباشد أحوط آنست كه زكاة باو ندهند مگر با ظن بصدق أو بخصوص در صورتيكه پيشتر غنى بوده ( مسألة 11 ) هر گاه از فقير طلبي داشته باشد جايز است كه از بابت زكاة حساب كند چه بده كار زنده باشد يا مرده ولى در جواز احتساب بر مرده معتبر است كه تركه اوبقرض أو وفا نكند والا جايز نيست بلى در صورتيكه تركه داشته ولكن طلبكار نتواند از ورثه بگيرد ظاهرا جايز باشد احتساب ( مسألة 12 ) واجب نيست فقير را اعلام نمايند كه آنچه به أو مىدهند زكاة است بلكه هر گاه فقير رفيع المنزلة باشد واز گرفتن زكاة منفعل شود مستحب است زكاة را بصورت صله وهديه باو بر سانند وقصد زكاة نمايند بلكه اگر مصلحت اقتضا كند بنحو توريه اظهار كند كه زكاة نيست بشرط آنكه در وقت گرفتن بقصد عنوان ديگر نگيرد بلكه بقصد مجرد تملك بگيرد ( مسألة 13 ) اگر زكاة را بكسى دهد باعتقاد آنكه فقير است وظاهر شود غنى بوده اگر عين زكاة باقي است بايد پس بگيرد واگر تلف كرده ومى دانسته زكاة است عوض آن را بگيرد اگر چه گيرنده نداند زكاة برغنى حرام است بخلاف آنكه نمىدانسته زكاة است وگرفته وتلف كرده كه ضامن نيست ودهنده ضامن است چنانكه اگر نتواند پس بگيرد دو باره بايد بدهد بلى در صورتيكه مالك زكاة را بمجتهد يا مأذون از مجتهد داده باشد وآنها باعتقاد آنكه فقير است داده باشند وخلافش ظاهر شود ونتوانند عين يا عوض آن را پس بگيرند نه آنها ضامن هستند نه مالك ( مسائله 14 ) اگر زكاة بغنى دهد وحرمت آن را نداند يا با علم بحرمت عمدا بدهد هر گاه آنچه داده باقي باشد بايد